روانشناسی در مورد میگرن همراه با اورا (میگرن کلاسیک):

معمولاً به این پدیده طیف سنگری (تقویت شده) می گن چون لبه های مضرس C به صورت شهرک سنگربندی شده ای هستن که قلعه هایی در دور و بر اون قرار گرفتن؛ اینجا طیف به معنی یه توهم دیداری یا شبحه(برونر وسودارث،۲۰۱۰؛به نقل از مرادی،نیشاپوری،ایمانی،۱۳۹۱).

 

۲-۲-۱۵٫میگرن قانون ای (بازیلار):

نشونه های قابل پیوند به مشکل کارکرد ساقه مغز، مانند سرگیجه، مشکل صحبت، یا دوبینی به عنوان تنها نشونه های عصبی حمله در نزدیک به ۲۵% بیماران دیده می شن. فرم خیره کننده میگرن بازیلار (میگرن Bikerstaff) بیشترً در افراد مؤنث نوجوون دیده می شه. حملات با کوری کامل همراه با یه سری از سرگیجه، آتاکسی، مشکل صحبت، وزوزگوش و پارسنتزی دیستال و دور و بر دهانی شروع می شن. در نزدیک به ۴۰درصد بیماران، وضعیت متگی (کنفیوژن) اضافه می شه. نشونه های عصبی معمولاً ۲۰ تا نیم ساعت ادامه پیدا میکنن و معمولاً سردرد اکسی پیتال نبض دار رو به دنبال دارن. امروزه مشخص شده که سندرم میگرن بازیلار در کودکان و بزرگسالان بالای ۵۰ سال هم ایجاد می شه. ممکنه تغییر ساختار حسی تا ۵ روز ادامه یابد و به شکل وضعیتای کنفیوژنی دربیاد که در ظاهر به واکنشای روانی شباهت دارن. بهبود کامل پس از حمله همیشه دیده می شه(هاریسون ،۱۳۹۰).

سندرم درد کاروتید (کاروتیدینیا) که بعضی وقتا به اون سردرد نیمه تحتانی یا میگرن صورتی می گن، در افراد سن بالا شایع تر، و بیشترین حد اندازه بروز اون در ده های چهارم تا ششم زندگیه. درد معمولاً در ناحیه فک یا گردن ایجاد می شه هرچند که بعضی وقتا محل اون در دور و بر دهن یا فک فوقانیه. درد ممکنه همیشگی، عمیقی، مبهم و متوسط باشه و به طور اپیزودیک تبدیل به درد کوبنده یا ضربان دار شه. بیشتر دردهای روشن (تیز) و یخ شکن مانند اضافه می شن. حملات یک یا چند بار در هفته رخ میدن و هر یک چند دقیقه تا چند ساعت طول میکشن. حساسیت (تندرنس) و   ضربانای رو شریان کاروتید و تورم بافت نرم روی کاروتید در سمت درد وجود دارن. خیلی از بیماران دچار سردرد ضربان دار همون سمت همراه با حملات کاروتیدینیای همزمان و هم بین حملات می شن. ترومای دندانی از عوامل مستعدکننده شایع این سندرمه. به نظر       می رسه گرفتاری شریان این سندرمه. به نظر می رسه گرفتاری شریان کاروتید در بیشتر فرمای رایج میگرن شایع باشه؛ بیشتر از ۵۰% از بیماران گرفتار به حملات تکراری میگرن دچار حساسیت چند نقطه از کاوتید در سمتی که بیشتر در بین حملات میگرن گرفتار می شه هستن(هاریسون ،۱۳۹۰؛۳۱،۳۲).

 

۲-۲-۱۶٫درمان میگرن

 

۲-۲-۱۶-۱٫رویکردهای غیردارویی در تموم بیماران گرفتار به میگرن: میگرن رو بیشتر میشه تا حدودی با انواعی از روشای غیردارویی کنترل کرد. کارایی که تو یه فرد به مرحله اجرا درمی آیند باید به طور روتین مورد استفاده قرار گیرند چون روشای ساده و مقرون به صرفه واسه کنترل میگرن به حساب     میان. افراد گرفتار به میگرن بااسترس بیشتری نسبت به افراد بدون سردرد روبه رو نمی شن. به نظر می رسه حساسیت زیادتر از اندازه در برابر استرس روزمره رو از زندگی حذف کرد، کاهش جواب دهی فرد به استرس اثر داشته باشه. از اونجا که نمیشه استرسای روزمره رو از زندگی حذف کرد، کاهش جواب دهی فرد به استرس از راه روشای جور واجور در خیلی از بیماران به درد بخور واقع می شه. این روش ها عبارتند از یوگا، مراقبه اشراقی (فوق طبیعی)، خواب مصنوعی و روشای شرطی سازی مثل بیوفیدبک. در بیشتر بیماران، این رویکردها در بهترین حالت، کمک کننده به درمان دارویی هستن. دوری از عوامل شروع کننده میگرن هم ممکنه با فواید پیشگیرانه قابل توجه همراه باشه. متأسفانه بعیده که این اقدامات از تموم حملات میگرن پیشگیری کنن و اگر با شکست مواجه شن، روشای درمانی واسه نابود کردن حمله ضرورت پیدا می کنن(هاریسون ۱۳۹۰؛۳۲،۳۳)

 

۲-۲-۱۶-۲٫درمان دارویی میگرن زیاد:

پایه درمان دارویی میگرن، استفاده منطقی از یک یا چند دارو، از بین داروهای زیاد مؤثره. انتخاب رژیم درمانی بهینه واسه یه مریض به تعدادی از عوامل بستگی داره که مهم ترین اونا، شدت حمله س. حملات ناچیز میگرن معمولاً با داروهای خوراکی قابل کنترل مؤثر در درمان میگرن از یکی از سه گروه دارویی اصلی ضد التهابا، آگونیستای و آنتاگونیستای دوپامین هستن.

کلا باید دوز کافی هر کدوم از داروهای انتخابی هر چی زودتر پس از حمله مصرف شه. در صورت ضرورت پیدا کردن مقدار اضافی دارو در مدت ۶۰ دقیقه، به دلیل برگشت نشونه ها یا نبود بهبود اونا، دوز اولیه رو باید در حملات بعدی بالا برد. درمان میگرن رو باید براساس جواب و وضعیت هر مریض تعیین کرد و روش استاندارد واسه تموم بیماران ممکن نیس. ممکنه بهسازی همیشگی رژیم درمانی در هر مریض ضرورت داشته باشه تا وقتی که روش درمانی سریع و کامل و آرامش پایدار مریض همراه با دست کم مشکلات ممکن شه(برونر و سودارث[۱] ،۱۳۹۱).

مشکلات

۱-Brunner& suddarth