مقالات دانشگاهی ارشد

بررسی تشبیه در پانصد غزل آغازین دیوان وصال شیرازی۹۳- قسمت ۱۴

(همان)
تشبیه بلیغ مشبّه: لاله مشبّه به: جام وجهشبه: سرخ بودن (تحقیقی و مفرد) طرفین: حسی به حسی افراد: مفرد به مفرد
هر که او شست به می دفتر دانایی را خواند از مصحف عشق آیت رسوایی را
. (همان: ۳۵)
۱- تشبیه بلیغ مشبّه: دانایی مشبّه به: دفتر وجهشبه: راهنما بودن (تحقیقی و مفرد) طرفین: عقلی به حسی افراد: مفرد به مفرد
۲- تشبیه بلیغ مشبّه: عشق مشبّه به: مصحف وجهشبه: راهنما بودن (تحقیقی و مفرد) طرفین: عقلی به حسی افراد: مفرد به مفرد
از چه چون گل نزنم جامه ی جان چاک، که نیست فرق در کوی تو گلچین و تماشایی را . . (همان: ۳۶) تشبیه مطلق مشبّه: «م» در نزنم مشبّه به: گل وجهشبه: چاک کردن جامعه (تحقیقی و مفرد) طرفین: حسی به حسی افراد: مفرد به مفرد مقیّد ادات: چون . سلوک وادی خونخوار عشق یکسانست چه راه گمشدهای را، چه رهنمایی را
(وصال، ۱۳۷۸: ۳۷)
تشبیه مفصّل مؤکّد مشبّه: عشق مشبّه به: وادی وجهشبه: خونخوار بودن(تخییلی و مفرد) طرفین: عقلی به حسی افراد: مفرد به مفرد
چو مور عاجزم از دانهای و طرفه ترآنک کزآب دیده بگردانم آسیایی را
. (همان)
تشبیه مطلق مشبّه: «م» درعاجزم مشبّه به: مور وجهشبه: عاجزبودن (تحقیقی و مفرد) طرفین: حسی به حسی افراد: مفرد به مفرد ادات: چو
ای چشمه ی حیوان به لب لعل تو پنهان مپسند چنین سوخته جان، تشنه لبی را
(همان: ۳۸)
۱- تشبیه بلیغ مشبّه: لب لعل مشبّه به: چشمه حیوان وجهشبه: زندگی جاودان بخشیدن (تخییلی و مفرد) طرفین: حسی به عقلی افراد: مفرد مقیّد به مفرد مقیّد
۲- تشبیه بلیغ مشبّه: لب مشبّه به: لعل وجهشبه: سرخی (تحقیقی و مفرد) طرفین: حسی به حسی افراد: مفرد به مفرد
عشق زورآور شد و افکند رازم برملا خویش را آماده ی تیر ملامت کن دلا . . (همان).
تشبیه بلیغ مشبّه: ملامت مشبّه به: تیر وجهشبه: صدمه زدن و نابود کردن (تحقیقی و متعدّد) طرفین: حسی به حسی افراد: مفرد به مفرد.
یار اغیارت نمود این ناله شبگیرما وه که نخجیر از برای دیگران زد تیرما . (همان: ۳۹)
تشبیه مضمر ملفوف مشوش بلیغ مشبّه: ۱- یار ۲- ناله شبگیر مشبّه به: ۱- نخجیر ۲- تیر وجهشبه: ۱- صید شدن (تحقیقی و مفرد) ۲- شکار کردن (تخییلی و مفرد) طرفین: در هر دو مورد حسی به حسی می باشد. افراد: در هر دو مورد مفرد به مفرد می باشد. مصحف روی نکو تفسیر او بد نامی است یا در این مصحف مبین، یا باش بر تفسیر ما
(وصال، ۱۳۷۸: ۳۹)
تشبیه بلیغ مشبّه: روی نکو مشبّه به: مصحف وجهشبه: هدایت گر بودن (تخییلی و مفرد) طرفین: حسی به حسی افراد: مفرد مقیّد به مفرد
آتش روی تو ما راست به جان، زان نگرفت نه برخ زلف تو آرام و نه دل در بر ما
(همان: ۴۰) .
تشبیه بلیغ مشبّه: روی مشبّه به: آتش وجهشبه: سرخ و سوزان بودن (تحقیقی و متعدّد) طرفین: حسی به حسی افراد: مفرد به مفرد
ماییم و عشق و بار غم، آن کار ما این بار ما در عشقمان حاصل ستم، این سود و آن بازار ما
(همان) تشبیه بلیغ مشبّه: غم مشبّه به: بار وجهشبه: سنگین بودن (تحقیقی و مفرد) طرفین: عقلی به حسی افراد: مفرد به مفرد
زنّاربندکعبه جو، ماییم! با زاهد بگو این کعبه ی ما روی او، آن زلف او زنّار ما
(همان)
تشبیه مفروق بلیغ مشبّه: ۱- روی او ۲- زلف او مشبّه به: ۱- کعبه ۲- زنار وجهشبه: ۱- قبلهگاه بودن (تحقیقی و مفرد) ۲- نماد ونشانه بودن (تحقیقی و مفرد) طرفین: در هر دو مورد حسی به حسی می باشد. افراد: در هر دو مورد مفرد به مفرد می باشد.
این شیخ شوخ شاخ زن گاویست شاخش در دهن کفر است پیش او سخن تا نشنود اسرار ما . . (همان) تشبیه مفصّل مؤکّد مشبّه: شیخ مشبّه به: گاو وجهشبه: شاخ زدن (که تحقیقی، مفرد و دوگانه می باشد که در رابطه با مشبّه آزار دهنده ونسبت به مشبّه به در معنای حقیقی به کار رفته است). طرفین: حسی به حسی افراد: مفرد به مفرد
هر چند جام وصل کم آمد به کام ما ته جرعهای نصیب جم آمد ز جام ما
(وصال، ۱۳۷۸: ۴۳)
تشبیه بلیغ مشبّه: وصل مشبّه به: جام (شراب) وجهشبه: شیرین و خوش گوار بودن (تحقیق ومتعدّد) طرفین: حسی به حسی افراد: مفرد به مفرد
ما بیخودان بادهی عشقیم از آن سبب رنج خمار نیست به شرب مدام ما
(همان)
تشبیه مفصّل مؤکّد مشبّه: عشق مشبّه به: باده وجهشبه: بی خودی (تحقیقی و مفرد) طرفین: عقلی به حسی افراد: مفرد به مفرد

دانلود متن کامل پایان نامه در سایت jemo.ir موجود است

You may also like...