پایان نامه شناسایی و اولویت بندی عوامل حیاتی موفقیت در صنعت روانکارهای ایران

 

 

اهمیت برنامه­ ریزی استراتژیک

اولينارزشواولويتبرنامه­ریزی استراتژيك، كمكبهسازمانبرايفعاليتموفقدرمحيطي پيچيدهوپويااست. برنامهريزياستراتژيكتواناييسازمانرابرايحلمسائلومشكلاتيكهدرپيشرويسازمانقرارداردافزايشمي­دهد. (پیرس و رابینسون، 1387) در واقع برنامه­ریزی استراتژیک، ابزارمدیریتیتوانمندیاستکهبرایکمکبهشرکت­هایکوچکطراحی می­شودتاآن­ها بهصورترقابتیخودراباتغییراتپیشبینیشدهمحیطتطبیقدهند. خصوصاً، فرایندبرنامه­ریزی استراتژیک­یکنگرشوتجزیهوتحلیلیازشرکتومحیطمربوطبهآنارائه می­کند؛شرایطفعلیشرکتراتوضیح می­دهدوعواملکلیدیموثربرموفقیتآنراشناسایی می­کند. ( فرای و استونر، 1995)

پژوهش­هانشانمي­دهدكهعملكردسازمان­هاييكهبهبرنامهريزياستراتژيكميپردازندبيشتر وبهترازديگرسازمآن­هاست. دستيابيبهيكحلقهارتباطيمناسببينمحيطيكسازمانواستراتژي­هايآن، ساختاروفرآيندهايآنسازمان، آثارمثبتيبرعملكردآندارد. (دیوید و ویلن، 1386)

2-3-7-2-2 سطوحبرنامه­ریزی استراتژيك

فرآيندبرنامه­ریزی استراتژيكباتوجهبهاندازهشركتدردوياسهسطحتعريفميشود. در سازمان­هايبزرگكهدارايچندكسبوكارهستند. استراتژي­ها درسهسطحازسازمانتعريف ميشوند. درسازمان­هايكوچكممكناستدردوسطحتعيينشوند. اينسطوحعبارتند از:(اعرابی و آقا زاده. 1386)

سطحسازماني[1]:هدفازبرنامهريزياستراتژيكدراينسطح، هدايتنمودنومشخصكردن جهتگيريكلسازماناست.

سطحبخشي[2]: درسازمان­هايبزرگكهدارايبخش­هايمختلفمستقليهستند. درراستاي ماموريت­هاواستراتزي­هايسطحسازماني، برايهريكازبخش­هايسازماناستراتژي­هايي تعيينميشود.

سطحعملكردي[3]: دراينسطحبراساساهدافواستراتژي­هايسطوحبالاتربرايهريكاز عملكردهايسازمان، استراتژيعملكرديتعريفميگردد. (همان ماخذ)

3-3-7-2-2 ویژگی­های برنامه­ریزی استراتژیک

  1. برنامه­ریزی استراتژیک، انعکاسیازارزش­هایحاکمبرجامعهاست. جهانبینی­ها، اعتقاداتوسنتهایجامعهدربرنامه­ریزی استراتژیکمنعکس می­شود.
  2. برنامه­ریزی استراتژیکمعطوفبهسؤالاتاصلیومسائلاساسیسازمان­ها است. سؤالاتیازاینقبیل       «برنامه­هایامروزسازمانچیست؟»و «برنامه­هایآتیچهبایدباشد؟».
  3. برنامه­ریزی استراتژیکبامطرحساختناهدافبلندمدتوتبیینرسالت­های سازمان، مدیرانرادر انجامفعالیت­هایشانهمجهتوهماهنگ می­سازد.
  4. برنامه­ریزی استراتژیکدارایدیددرازمدتاستوافق­هایدورتریرادرسازمانمطرح می­سازد.
  5. برنامه­ریزی استراتژیک، عملیاتواقداماتسازمانرادردوره­هایزمانینسبتاًطولانیهماهنگ نمودهوبهآن­هاپیوستگیوانسجام می­بخشد.
  6. برنامه­ریزی استراتژیکدرسطوحعالیسازمانشکل می­گیرد، زیرادراینسطحاستکهتقریباًبه طورهمهجانبهایاطلاعاتلازمدرموردامکاناتومنابعسازمانوانتظاراتوتوقعاتازآن متمرکزاست.
  7. برنامه­ریزی استراتژیک، فراگیربودهوبرنامه­هایعملیاتیسازمانرادربرمی­گیردوبهآن­ها جهت می­بخشد.
  8. برنامه­ریزی استراتژیک، امکاناتومحدودیت­هایدرونیوبیرونیسازمانرامدنظرداردوباتوجه بهآن­ها پیشبینی­هایخودراانجام می­دهد. (دهکردی و سلمانپور خویی؛ 1385)

[1]CorporateLevel

[2] BusinessLevel

[3]Functional Level