تربیت نوجوانان؛ ۵ نکته تاثیرگذاری که خونواده ها حتما باید بدونن 

 

 

۱. علم خود درباره تکنولوژی رو افزایش بدین

نوجوانان معمولا اولین خواهندگان تکنولوژیا و پلتفرمای جدید شبکه های اجتماعی هستن. اگه صدای گفت وگوی تلفنی شبونه بچتون رو نمی شنوین، به این معنیه که شاید در حال چت کردن هستن. همونجوریکه شما در سنای نوجوانی با تلفنای خونگی مشغول بودین، بچتون هم با پیام دادن در توییتر، اسنپ چت، اسکایپ و… با بقیه رابطه برقرار می کنه.

اونا فقط کمی مخفی کار هستن. واسه همین باید بدونین از چه چیزایی استفاده می کنن و سعی کنین به شبکه های اجتماعی اونا وارد شید. در این شبکه ها با اونا دوست شید و دوستان اونا رو هم دنبال کنین. کامنتای اونا در اینستاگرام رو بخونین. توییت هاشون رو کنترل کنین. چه کسائی رو فالو کردن؟ چه چیزایی رو به اشتراک می ذارن؟ چه اپلیکیشنایی رو دانلود می کنن؟ رمزهای عبور اونا رو بدونین و بعضی وقتا از اونا بخواهید که پیام هاشون رو به شما نشون بدن. با بزرگ شدن فرزندان تون متوجه میشید که احتیاجی به کنترل پیامای خصوصی اونا ندارین. بااین حال، اونا خوب میدونن که شما اینجور حقی دارین. از همه مهم تر اینکه، علاقه خود رو به برنامه ای که از اون استفاده می کنن نشون بدین؛ اونا هم هم اینجور جدیدترین اپلیکیشنای جالب رو با شما به اشتراک می ذارن. آشنایی با تکنولوژی و افزایش اطلاعات درباره اون یکی از روش هاییه که می تونه شما رو به بچتون نزدیک کنه؛ چراکه یکی از علایق مشترک شما حساب می شه.

۲. در پیدا کردن یک باعث یا اشتیاق داخلی به اونا کمک کنین

مواردی مثل فعالیتای ورزشی، موسیقی، هنری، بازیگری، حضور در گروه جوونا، داوطلب شدن واسه برنامه های مختلف یا حتی کارهای پاره وقت و… می تونن نوجوون شما رو از دردسر دور نگه دارن. این به اون معنا نیس که تموم زمان اونا رو با فعالیتای فوق برنامه پر کنین یا اونا رو مجبور کنین تا در برنامه هایی شرکت کنن که علاقه ای به اون ندارن.

نباید تصور کنین که اگه نوجوون شما عضو تیم فوتبال باشه و یا ویولون بنوازد، پس شک نداشته باشین هیچ اشتباهی انجام دهنده نمی شه، اما نوجوانی که علاوه بر شما، در برابر معلما، مربیان، هم تیمیا یا کارفرما جوابگو و مسئوله، کمتر از بقیه دچار لغزش می شه. مثلا علاقه به فعالیتای ورزشی باعث می شه که واسه خیلی از برنامه های درسی و غیردرسی هم انگیزه داشته باشن و آینده خود رو بر مبنای اون بسازند. به بچتون کمک کنین تا چیزی رو که عمیقا به اون علاقه داره پیدا کنه. اینجوری اونا رو واسه موفقیت آماده می کنین و به اونا یاد میدید که زندگی به تحصیلات آکادمیک و نمره های خوب در کارنامه خلاصه نمی شه.

۳. با دوستان شون آشنا شید

آزاد گذاشتن نوجوون معنیش این نیس که نسبت به دور و بریا اون بی خیال نسبت به موضوع باشین. تا جایی که می تونین، دوستان اونا رو به خونه دعوت کنین و پذیرای اونا باشین. با اونا گفت وگو کنین و سعی کنین که اسم اونا رو به خاطر بسپارید. باید بدونین کدوم یک از اونا مثل سابق به خونه ی شما رفت وآمد نمی کنه. جست و خیز اجتماعی نوجوانان تغییرات زیادی داره؛ پس گروه دوستان اونا هم به دفعات تغییر می کنه. اینجور چیزی طبیعیه، اما شما می تونین دلیل اونو جویا شید. فردی از گروه دوستان خارج شده؟ کسی به دردسر افتاده؟ بچه شما دلیل این تغییرات در روابطه؟ این سوالا رو با لحنی صمیمی مطرح کنین. بعضی وقتا متوجه میشید که با کمال میل به اونا جواب می ده و در بعضی مواقع، زمانی که اصلا انتظار ندارین با شما گفت وگو می کنه. با گذر هر سال باید خودتون رو متناسب با حالتای اون تغییر بدین. باید قبول کنین و زمانایی رو که خودتون نوجوون بودین به یاد بیارین. البته به بچتون بگید چه انتظاراتی دارین. نوجوون آزاد شما نباید تا اندازه ای در دنیا دور خود سردرگم شه که اهمیت روابط خانوادگی، علایق و نیازای خود رو از یاد ببره.

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   تزیین اتاق خواب با وسایل راحت 

۴. اونا رو مجبور کنین زمانایی رو به خونواده اختصاص دن

نکته ی دیگری که در تربیت نوجوانان نقش داره، اهمیت روابط خانوادگیه. از نوجوون خود بخواهید زمانایی رو با خونواده سپری کنه. از اون بخواهید که خونواده رو در اولویت اصلی خود بذاره. بعضی وقتا اجازه بدین در اتاق خود بمونه و بعضی وقتا هم از اون بخواهید در فعالیتای خانوادگی شرکت کنه. اون یک نوجوون درحالِ رشده، اما نباید از یاد ببره که عضوی از یک خونواده. زمانایی که با خونواده سپری می شه، واسه همه فرزندان در همه سنای اهمیت زیادی داره؛ حتی اگه مجبور شید که بعضی وقتا اونا رو مجبور کنین.

۵. آزاد کردن و ندیده گرفتن رو یاد بگیرین

همونجوریکه بچه نوجوون شما بزرگ می شه و تغییر می کنه، شمام باید بزرگ شید و تغییر کنین. باید به بچتون اجازه بدین که مسئولیتای بیشتری رو به عهده بگیره و به تنهایی تصمیم گیری کنه. به اونا اجازه بدین که اعتماد شما رو جلب کنن. باید «بله» گفتن رو یاد بگیرین، بعضی وقتا مسائل رو ندیده بگیرین و یه قدم به عقب وردارین. به توانایی بچتون در یادگیری ایمان داشته باشین. مطمئن باشین که حال اون خوب هستش و اجازه بدین که کنترل شرایط رو به دست بگیره. مثلا آموزش رانندگی رو تصور کنین؛ در این شرایط باید به اون اعتماد کنین. نمی دونین که به تنهایی چه جوری رانندگی می کنه، اما باید بدونین که آزاد کردن و ندیده گرفتن یکی از بخشای اصلی در تربیت نوجوانان و حرکت اونا به طرف بزرگسالیه.

بعضی وقتا باید اجازه بدین که بچتون با شکست روبه رو شه؛ این یکی از مهم ترین تعابیر بزرگ شدنه. اونا به همون اندازه موفقیتا، از شکستا هم درس می گیرن. نوجوانان هم مثل همه بزرگسالان همه چیز رو به درستی درک نمی کنن. شما می تونین با حمایت مناسب، راهنمایی و بخشش، نوجوون تون رو به یک بزرگسال جداگونه و سازنده تبدیل کنین و محض احتیاط، همیشه با فاصله مناسب واسه کمک کردن آماده باشین.



 


دیدگاهتان را بنویسید