جریان های نقدی

2-3-1 جریان های نقدی

وجه نقد از منابع مهم و حیاتی هر واحد انتفاعی است و ایجاد توازن بین وجوه نقد در دسترس و نیازهای نقدی مهم ترین عامل سلامت اقتصادی هر واحد انتفاعی است. وجه نقد از طریق عملیات عادی و سایر منابع تأمین مالی به واحد انتفاعی وارد می شود و برای اجرای عملیات، پرداخت سود، بازپرداخت بدهی ها و گسترش واحد انتفاعی به مصرف می رسد. سرمایه گذاران و اعتباردهندگان برای برآورد گردش آتی وجوه نقد در یک واحد انتفاعی مشخصاً به تأثیر فعالیت های حاصل از عملیات عادی، فعالیت های تأمین مالی و سرمایه گذاری بر گردش وجه نقد اهمیت می دهند. براساس بیانیه هیأت استانداردهای حسابداری مالی هدف از گزارشگری مالی خارجی فراهم آوردن اطلاعات است، به نحوی که کاربران یا استفاده کنندگان بتوانند مقدار، زمان بندی و ریسک جریا نهای نقدی آتی مؤسسه را ارزیابی کنند ( گاررود و هادی، 1998). حسابداری تعهدی تلاش دارد تا مجموعه معاملات و سایر رویدادها را در طول همان دوره ای که آن معاملات و رویدادها اتفاق افتاده اند ثبت کند و همچنین به واسطه باز بودن دست مدیریت در دستکاری اطلاعات مربوط به حسابداری تعهدی از عینیت کافی برخوردار نیست. در حالی که اگر سیستم حسابداری برمبنای دریافت و پرداخت نقدی شکل گیرد نه تنها از عینیت کافی برخوردار است، بلکه قابل فهم خواهد بود و نیازی به مفروضات و استدلال های پیچیده و مبهم برای درک اطلاعات نیست. جریان های نقدی نسبت به سود و اقلام تعهدی مبنای بهتری برای تصمیم گیری سرمایه گذاران است، به نحوی که
سرمایه گذاران تا حد بسیار زیادی به پیش بینی جریان های نقدی به دلیل اینکه عینی و احتمال دستکاری آن کم است واکنش مثبت نشان میدهند (خدادادی و جان جانی، 1389). با توجه به اهمیت اطلاعات مربوط به جریان های نقدی، هیأت استانداردهای حسابداری مالی(FASB) در استاندارد حسابداری شماره 95 هدف از این اطلاعات را کمک به سرمایه گذاران، بستانکاران و سایر استفاده کنندگان در ارزیابی موارد زیر بیان میکند (هیأت استانداردهای حسابداری مالی،1987): توانایی شرکت در ایجاد جریان های نقدی مثبت در آینده، توانایی شرکت برای پرداختن تعهدات، پرداخت سود سهام و نیاز شرکت برای تأمین مالی خارجی، دلایل وجود اختلاف بین سود خالص و دریافت و پرداخت های نقدی، جنبه های نقدی و غیرنقدی رویدادهای سرمایه گذاری و تأمین مالی شرکت درطول دوره مالی. کمیته تدوین استانداردهای بین المللی حسابداری(IASC) در استاندارد حسابداری شماره 7 بیان میکند که اطلاعات مربوط به جریان های نقدی بایستی برای استفاده کنندگان صورت های مالی به منظور ارزیابی توانایی واحد تجاری در ایجاد وجوه نقد و نیازهای آن در استفاده از این وجوه سودمند باشد. همچنین، تصمیم های اقتصادی استفاده کنندگان مستلزم ارزیابی توانایی واحد تجاری در ایجاد، زمانبندی و اطمینان از این وجوه می باشد (کمیته تدوین استانداردهای بین المللی حسابداری،1993). پابلو فرناندز(2010) اعتقاد دارد یک اصل حسابداری و مالی وجود دارد که اگر چه نمی‌توان آن را به‌طور مطلق صحیح دانست، اما می‌توان آن را به‌عنوان دیدگاهی خوب به شمار آورد. آن اصل، این است ‌که سود خالص فقط یک عقیده، اما جریان وجوه نقد یک واقعیت است. جریان وجوه نقد(Cash Flow) در واقع انتقال منابع مالی (پول نقد) به درون سازمان یا پروژه یا خروج آن اطلاق می شود. جریان وجوه نقد در صورتهای مالی تحت عنوان صورت جریان وجوه نقد منعکس
می شود. آنچه براي تمامي استفاده كنندگان از جمله سهامداران، بستانكاران، مديريت، اعتباردهندگان، حسابرسان و دولت و … اهميت دارد وجه نقد است. همانطور كه FASB بيان مي كند گزارشات مالي بايد اطلاعاتي را براي استفاده كنندگان تهيه كنند تا آنان بتوانند مبلغ، زمان و عدم اطمينان (ريسك ) وجوه نقد مورد انتظار خود را برآورد كنند. وجه نقد يكي از مهمترين دارايي هاي واحد تجاري است. سرمايه گذاران، اعتباردهندگان و ساير ذي نفعان براي ارزيابي واحد تجاري به توانايي آن در ايجاد و افزايش وجه نقد اهميت زيادي مي­دهند (عبدی، 1377). اطلاعات تاريخي صورت جريان وجه نقد معياري است كه مي تواند در سنجش عملكرد گذشته شركت و نيز قضاوت نسبت به منابع، زمان و ميزان اطمينان از تحقق جريان هاي نقدي آتي به استفاده كنندگان كمك كند. در بسياري از تصميمات مالي، مدل هاي ارزش گذاري اوراق بهادار، روش هاي ارزيابي طرح هاي سرمايه اي، طرح هاي پاداش مديريت، قراردادهاي وام و غيره، جريانهاي نقدي نقش محوري دارد. در مفاهيم نظري گزارشگري مالي ايران آمده است: ” اتخاذ تصميمات اقتصادي توسط استفاده كنندگان صورت هاي مالي مستلزم ارزيابي توان واحد تجاري براي ايجاد وجه نقد و قطعيت ايجاد آن است. ارزيابي توان ايجاد وجه نقد از طريق تمركز بر وضعيت مالي، عملكرد مالي و جريان هاي نقدي واحد تجاري و استفاده از آنها در پيش بيني جريان هاي نقدي مورد انتظار و سنجش انعطاف پذيري مالي، تسهيل مي گردد (سازمان حسابرسی، 1388). هرچند در ايران، سابقه تهيه صورت جريان وجوه نقد و گزارش خالص وجوه نقد حاصل از عمليات در مقايسه با تهيه صورت سود و زيان و گزارش سود كمتر است؛ اما نگاهي به روند تغييرات طي سال هاي اخير نشان مي دهد كه محتواي اطلاعاتي وجه نقد حاصل از عمليات براي سرمايه گذاران در حال افزايش است (تهرانی و محسنی اصل، 1385).

پيش بيني جريانهاي نقدي و تغييرات آن به عنوان يك رويداد اقتصادي از ديرباز مورد علاقه
سرمايه گذاران، مديران، اعتباردهندگان و محققين بوده است. اين توجه ناشي از كاربرد جريانهاي نقدي در مدل هاي ارزشيابي سهام، ارزيابي توان پرداخت سود سهام، كارمزد و ساير تعهدات، ارزيابي ريسك، ارزيابي عملكرد واحد تجاري و وظيفه مباشرت مديريت، ارزيابي نحوه انتخاب روشهاي حسابداري توسط مديريت و استفاده از جريانهاي نقدي جهت اتخاذ تصميمات سودمند و مرتبط با مدلهاي تصميم گيري ميباشد. حال اگر بتوان جريان هاي نقدي را به نحو مناسبي پيش بيني كرد، بخش قابل توجهي از نيازهاي اطلاعاتي مرتبط با جريانهاي نقدي تامين خواهد شد (عرب مازار يزدي و صفرزاده، 1386). وضعيت نقدينگي آتي واحد تجاري، به توانايي واحد تجاري در تامين وجه نقد مورد نياز به منظور تسويه تعهدات در سررسيد و ديگر نيازهاي نقدي بستگي دارد، كه اين موضوع بر قيمتهاي بازار اوراق بهادار واحد تجاري اثرگذار مي باشد. بنابراين گزارشگري مالي بايد اطلاعاتي فراهم سازد كه سرمايه گذارن، اعتباردهندگان و ساير افراد ذينفع بتواند مبلغ، زمان بندي و عدم اطمينان موجود در رابطه با جريان هاي نقدي آتي را مورد ارزيابي قرار دهند (هيئت استانداردهاي حسابداري مالي، 1987). اطلاعات تاريخي مربوط به جريانهاي نقدي مي تواند در قضاوت نسبت به مبلغ، زمان و ميزان اطمينان از تحقق جريان هاي نقد آتي به استفاده كنندگان صورتهاي مالي كمك كند. اطلاعات مزبور بيانگر چگونگي ارتباط بين سودآوري واحد تجاري و توان آن جهت ايجاد وجه نقد و در نتيجه مشخص كننده كيفيت سود تحصيل شده توسط واحد تجاري مي باشد. علاوه بر اين، تحليل­گران و ديگر استفاده كنندگان اطلاعات مالي اغلب به طور رسمي يا غير رسمي مدل هايي براي ارزيابي و مقايسه ارزش فعلي جريان هاي نقد آتي به كار مي برند. اطلاعات تاريخي مربوط به جريان وجه نقد مي تواند جهت كنترل ميزان دقت ارزيابي هاي گذشته مفيد واقع شود و رابطه بين فعاليت هاي واحد تجاري و دريافت ها و پرداخت هاي آن را نشان دهد. هم چنين ارزيابي فرصت ها و مخاطرات فعاليت تجاري و وظيفه مباشرت نيز با استفاده از جريانهاي نقد عملياتي امكان­پذير مي باشد (سازمان حسابرسي، 1381). اگر چه سود حسابداري همچنان به عنوان يكي از ابزارهاي اندازه گيري سودآوري واحدهاي تجاري مورد استفاده قرار مي گيرد، اما سرمايه گذاران امروزه بيش از پيش، بدنبال اطلاعاتي در مورد جريانهاي نقدي عملياتي آتي مي باشند. از همين رو انجمن حسابداران رسمي امريكا(1994) به واحدهاي تجاري پيشنهاد مي كند كه جريان هاي نقد عملياتي حاصل از فعاليت هاي اصلي و غير اصلي خود را در صورت هاي مالي به تفكيك نشان دهند، چرا كه جريان هاي نقدي اصلي، معمولا از فعاليت ها و رويدادهاي تكراري حاصل مي شود و توان پيش بيني بيشتري دارد. اما موضوعي كه در اينجا قابل تامل
مي باشد عدم معرفي جريان هاي نقدي اصلي و غيراصلي توسط افراد حرفه اي و مجامع دانشگاهي است و بنابراين به منظور تعريف جريان هاي نقدي اصلي از يك تعريف موازي با درآمدها و هزينه هاي اصلي و غير اصلي واحد تجاري بهره برده شده است ( چنگ و هولي، 2008). بهر حال همان طور كه اشاره گرديد، پيش بيني جريان هاي نقدي آتي از مباحث مورد توجه سرمايه گذاران، اعتباردهندگان، مديران و
تحليل گران مالي و ساير استفاده كنندگان مي­باشد. اما در تمامي مدل هاي پيش بيني جريانهاي نقدي آتي از جمع كل جريانهاي نقد عملياتي استفاده شده است. حتي در تحقيقات اخير، اجزاي تعهدي به تفكيك در مدلها وارد شده اند و باعث بهبود در توانايي پيش بيني اين مدلها گرديده­اند. در جهت همين بهبودها و افزايش توان اين مدلها در پيش بيني جريان هاي نقدي آتي، علاوه بر تفكيك اجزاي تعهدي، اجزاي جريانهاي نقد عملياتي نيز به بخش هاي با اهميت تفكيك شده اند تا بتوان عملكرد اين مدلها را بهبود بخشيد. مشابه با مفاهيم مربوط به درآمدهاي اصلي و غير اصلي واحدهاي تجاري و در دسترس بودن اطلاعات (چرا كه اكثر شركت ها از روش غير مستقيم در تهيه صورت جريان وجه نقد استفاده مي كنند) تعريف جريان هاي نقدي عملياتي اصلي و غير اصلي موازي با همين تعريف در مورد درآمدها و هزينه هاي واحد تجاري مي باشد. بدين ترتيب جريانهاي نقدي عملياتي اصلي در اين تحقيق، جريانهاي نقدي مربوط به فروشها، بهاي تمام شده كالاي فروش رفته و هزينه هاي عملياتي معرفي گرديده است و جريان هاي نقدي غير اصلي مربوط به ماليات، كارمزدها و ساير هزينه ها مي باشد. اين گونه به نظر مي رسد كه جريانهاي نقدي عملياتي اصلي از قدرت بيشتري در پيش بيني، نسبت به جريان هاي نقدي عملياتي غيراصلي برخوردار مي باشند. هم چنين اين تفكيك مي تواند باعث كاهش در خطاهاي پيش بيني مدلهاي برآوردي گردد و به عبارت ديگر توان پيش بيني مدل هاي مورد بحث را افزايش دهد. پیش بینی جریانهاي نقدي براي استفاده کنندگان درون و برون سازمانی داراي اهمیت ویژه اي است. مهمترین هدف گزارشگري مالی ارایه اطلاعات براي پیش بینی جریان هاي نقدي بیان شده است. برخی از صاحب نظران و مراجع تدوین کننده مبانی نظري و هدف هاي گزارشگري مالی بر این باورند که با استفاده از سود حسابداري و اجزاي آن می توان جریان هاي نقدي را پیش بینی نمود (ثقفی و هاشمی، 1383). اطلاعات مربوط به جریانهاي نقدي می تواند در ارزیابی کیفیت سودآوري واحد انتفاعی سودمند واقع شود و کیفیت سودآوري به نزدیکی سود به جریان وجوه نقد و همبستگی با آن اشاره دارد. هر قدر همبستگی بین سود و جریان هاي وجوه نقد مرتبط با آن بیشتر باشد کیفیت سودآوري بالاتر خواهد بود. جریان هاي نقدي ناشی از فعالیتهاي عملیاتی یکی از شاخص هاي اصلی ارزیابی توان واحد تجاري جهت بازپرداخت وام ها و حفظ توان عملیاتی واحد تجاري و پرداخت سود سهام بدون استفاده از منابع برون سازمانی می باشد. در صورتیکه بعضی از جریان هاي نقدي را نتوان به یک سرفصل خاص محدود کرد چنین اقلامی به عنوان جریان هاي نقدي ناشی از فعالیت هاي عملیاتی طبقه بندي می شوند (تاري وردي، 1389).اطلاعات مربوط به جریانهاي نقدي می تواند به افراد تصمیم گیرنده در خصوص ارزیابی نقدینگی و توان بازپرداخت بدهیهاي یک واحد تجاري یاري رساند. در ضمن این اطلاعات می تواند، در سنجش فرصت ها و مخاطرات واحد تجاري و وظیفه مباشرت مدیریت، مفید وا قع شود (عرب مازیار یزدي، 1386)

اطلاعات‌ تاريخي‌ مربوط‌ به‌ جريان‌ وجوه نقد مي‌تواند در قضاوت‌ نسبت‌ به‌ مبلغ‌، زمان‌ و ميزان‌ اطمينان‌ از تحقق‌ جريانهاي‌ وجوه نقد آتي‌ به‌ استفاده‌كنندگان‌ صورتهاي‌ مالي‌ كمك‌ كند. اطلاعات‌ مزبور، بيانگر چگونگي‌ ارتباط‌ بين‌ سودآوري‌ واحد تجاري‌ و توان‌ آن‌ جهت‌ ايجاد وجه نقد و در نتيجه‌ مشخص‌كننده‌ كيفيت‌ سود تحصيل‌ شده‌ توسط‌ واحد تجاري‌ است‌. علاوه‌ بر اين‌، تحليل‌گران‌ و ديگر استفاده‌كنندگان‌ اطلاعات‌ مالي‌ اغلب‌ به‌ طور رسمي‌ يا غيررسمي‌ مدلهايي‌ را براي‌ ارزيابي‌ و مقايسه‌ ارزش‌ فعلي‌ جريانهاي‌ وجه نقد آتي‌ واحدهاي‌ تجاري‌ به‌ كار مي‌برند. اطلاعات‌ تاريخي‌ مربوط‌ به‌ جريان‌ وجوه نقد مي‌تواند جهت‌ كنترل‌ ميزان‌ دقت‌ ارزيابيهاي‌ گذشته‌ مفيد واقع‌ شود و رابطه‌ بين‌ فعاليتهاي‌ واحد تجاري‌ و دريافتها و پرداختهاي‌ آن‌ را نشان‌ دهد. ارزيابي‌ فرصتها و مخاطرات‌ فعاليت‌ تجاري‌ و وظيفه‌ مباشرت‌ مديريت‌ مستلزم‌ درك‌ ماهيت‌ فعاليت‌ تجاري‌ از جمله‌ نحوه‌ ايجاد و مصرف‌ وجه نقد توسط‌ واحد تجاري‌ است‌. ترازنامه‌، صورتهاي‌ عملكرد مالي‌ و صورت‌ جريان‌ وجوه نقد تواماً اطلاعاتي‌ را در مورد وضعيت‌ مالي‌، عملكرد مالي‌ و همچنين‌ نقدينگي‌، توانايي‌ بازپرداخت‌ بدهيها و انعطاف‌پذيري‌ مالي‌ فراهم‌ مي‌آورند. بدين‌لحاظ‌ ايجاد ارتباط‌ بين‌ اطلاعات‌ مندرج‌ در صورت‌ جريان‌ وجوه نقد و اطلاعات‌ ارائه‌ شده‌ در صورتهاي‌ مالي‌ اساسي‌ ديگر حائز اهميت‌ است‌. اگرچه‌ صورت‌ جريان‌ وجوه نقد اطلاعاتي‌ را درباره‌ جريانهاي‌ وجه نقد واحد تجاري‌ طي‌ دوره‌ مالي‌ مورد گزارش‌ ارائه‌ مي‌كند، ليكن‌ اطلاعات‌ مزبور جهت‌ ارزيابي‌ جريانهاي‌ آتي‌ وجـه نقـد كفايت‌ نمي‌كنـد. برخي‌ جريانهـاي‌ وجـه نقـد ناشـي از معاملاتي‌ است‌ كـه‌ در دوره‌هاي‌ مالي‌ قبل‌ رخ‌ داده‌ و بعضاً انتظار مي‌رود منجر به‌ جريانهاي‌ وجه نقد ديگري‌ در يكي‌ از دوره‌هاي‌آتي‌ گردد. بدين‌ لحاظ‌ براي‌ ارزيابي‌ جريانهاي‌ وجه نقد آتي‌، صورت‌ جريان‌ وجوه نقد معمولاً بايد توأم‌ با صورتهاي‌ عملكرد مالي‌ و ترازنامه‌ مورد استفاده‌ قرار گيرد. از آنجا كه‌ صورت‌ جريان‌ وجوه نقد تحت‌ تأثير برخوردهاي‌ متفاوت‌ حسابداري‌ درخصوص‌ معاملات‌ و رويدادهاي‌ يكسان‌ در سطح‌ واحدهاي‌ تجاري‌ مختلف‌ نيست‌، ارائـه‌ آن‌ قابليت‌ مقايسه‌ جنبه‌ عملياتي‌ عملكرد مالي‌ واحدهاي‌ تجاري‌ مختلف‌ را افزايش‌ مي‌دهد (استاندارد حسابداری شماره 2، صورت جریان وجه نقد).

در مواردي که واحد تجاري با کمبود جریان نقدي عملیاتی مواجه ا ست، مدیران سعی دارند تا این کمبود را به واسطه کنترل اقلام تعهدي و یا از طریق افزایش خریدهاي نسیه و یا افزایش استهلاك، جبران و آن را مثبت نشان دهند و سپس از این طریق مدیریت نمایند.از اولین مطالعات انجام شده در این خصوص، می توان به مطالعات آلی در سال 1994 اشاره نمود، که وي در تحقیقات خود متوجه گردید، تغییرات کوچک در جریانهاي نقدي در مقایسه با درآمد براي استفاده کنند گان صورتهاي مالی از اهمیت بیشتري برخوردار است. از طرفی دیگر منافع سرمایه گذاران متعدد است. در این بین اطلاع از کسب سود  )جاری –آتی ( و جریانهای نقدی، برای قشر زیادی از آنها دارای اهمیت میباشد. همچنین برای قضاوت در مورد ارزش سهام خود به اطلاعات جریانهای نقدی نیاز دارند. زیرا اغلب مدلهای ارزشیابی سهام بر مبنای ارزش فعلی جریانهای نقدی مورد انتظار آتی آنها قرار دارند. بر این اساس اطلاعات جریانهای نقدی آتی به عنوان منفعت برای سرمایه گذاران محسوب میشود. در این زمینه مایکل جنسن (1986) مدعی است “که مدیران بجای حداکثر نمودن ثروت سهامداران بدنبال کسب قدرت و اعمال کنترل بر شرکت هستند. آنها سعی میکنند شرکت رشد کند زیرا رشد شرکت باعث افزایش منابع تحت کنترل مدیریت شده و قدرت مدیریت را افزایش میدهد. بنابراین مدیریت تمایل زیادی به پرداخت وجوه نقد به سهامداران ندارد زیرا باعث کاهش منابع تحت کنترل آنها شده و قدرت مدیریت را کاهش میدهد. بنابراین آگاهی از سیاستهای مدیران شرکت راجع به تقسیم سود، سرمایه گذاری و وجوه نقد در دسترس بر پیش بینی­جریان نقدی آتی تاثیر دارد (احمدی، 1388). استانداردهای حسابداری و مفاهیم نظری گزارشگری مالی ایران، اهمیت جریانهای نقدی و لزوم پیش بینی آنها را به قرار ذیل تشریح مینماید” :اطلاعات تاریخی مربوط به جریانهای نقدی میتواند در قضاوت نسبت به مبلغ، زمان و میزان اطمینان از تحقق جریانهای نقدی آتی به استفاده کنندگان صورتهای مالی کمك میکند. اطلاعات مزبور بیانگر چگونگی ارتباط بین سودآوری واحد تجاری و توان آن جهت ایجاد وجه نقد و در نتیجه مشخص کننده کیفیت سود تحصیل شده توسط واحد تجاری است. علاوه بر این، تحلیل گران و دیگر استفاده کنندگان اطلاعات مالی اغلب به طور رسمی و یا غیر رسمی مدلهایی را برای ارزیابی و مقایسه ارزش فعلی جریانهای وجه نقد آتی به کار میبرند. بدین ترتیب ارائه اطلاعات که میتواند قدرت توضیحی و پیش بینی کنندگی از جهت انعطاف پذیری مالی شرکتها را در اختیار استفاده کنندگان قرار دهد را الزامی تلقی نموده اند (سازمان حسابرسی، 1388). طبق فرضیه اطلاعات جریان نقدی، تغییرات در سود سهام، اطلاعاتی دربارۀ جریانات نقدی شرکت در بر دارد و مدیریت از آن برای انتقال اطلاعات داخلی دربارۀ جریانات نقدی در دسترس شرکت به سایر افراد ذینفع در بازار استفاده می نماید .براساس این فرضیه تغییر در سود سهام منجر به تغییر در جریان نقدی شرکت شده و در نتیجه واکنش بازار به تغییرات سود سهام شرکت را نشان میدهد (چالاکی، 1382). نتایج تحقیقات نشان میدهد که مدیریت جریانهای نقد، فرصت سرمایه گذاری و سیاست تقسیم سود از جمله ابزارهای اطلاعاتی قابل توجه برای مدیران و سرمایه گذاران است که از اهمیت فوق العاده ای در به حداکثر رساندن ثروت سهامداران، بالا بردن انگیزه برای سرمایه گذاری و تامین مالی داخلی بر خوردارند )فردیناند و کلی، 1999 (.همچنین از نظر ماتین و پتی ) 2000 ( معیارهای قدیمی حسابداری از قبیل سود هر سهم و بازده داراییها به تنهایی نمیتوانند بیانگر عملکرد واحد تجاری باشند، بلکه این معیارها باید در کنار معیارهایی از قبیل جریانهای نقدی آزاد واحد تجاری به کار برده شوند. زیرا در حالی که سود، مکرراً توسط مدیران واحدهای تجاری دستکاری میگردد، کتمان و دستکاری جریانهای نقدی آزاد بسیار دشوار می باشد. از سوی دیگر هدف مدیران شرکتها همواره افزایش ثروت سهامداران است و مناسب بودن توزیع وجه نقد
می باشد. بنابراین تصمیمات مالی متفاوت آنها نیز بایستی در راستای تحقق این هدف اتخاذ گردند. به عبارت دیگر هر یك از اتخاذ کنندگان دو خط مشی عمده تقسیم سود، انتظار دارند که با تصمیم خود تاثیر مثبتی روی قیمت سهام  )ثروت سهامداران ( بگذارند (خادم، 1380). اطلاعاتی که سرمایه گذاران را قادر می سازد تا درباره توزیع وجه نقدآتی پیش بینی کنند، اطلاعات اصلی هستند. بنابراین تصمیم شرکت برای توزیع وجه نقد در هر دوره براساس چندین عامل خواهد بود. این مساله که چه مقدار از جریان نقدی برای سهامداران مصرف شود و چه مقدار به اعتباردهندگان تعلق گیرد. بستگی به سیاست تامین مالی شرکت دارد. به طور کلی توزیع وجه نقد به خارج از بنگاه در بلندمدت باید ظرفیت ایجاد جریان وجوه نقد آتی به داخل بنگاه را منعکس نماید. براین اساس سرمایه گذاران علاقمند هستند اطلاعاتی راجع به انواع جریانات نقدی ورودی و خروجی بشرح زیر داشته باشند: 1.جریانهای نقدی مربوط به عملیات جاری موسسه 2.جریانهای نقدی اتفاقی که به عملیات جاری شرکت مربوط نمی شود و ناشی از وقایع غیر منتظره است 3.جریانهای نقدی مورد نیاز برای افزایش تسهیلات عملیاتی وموجودیها یا جریانهای حاصل از فروش آنها وقتی که برای عملیات آتی مورد نیاز نباشد 4.جریانهای نقدی بدست آمده از دارندگان اوراق قرضه و سهام یا جریانهای نقدی مورد نیاز برای بازپرداخت اوراق قرضه 5.پرداختهای بهره و سود سهام ممکن است بتوانند پیش بینی های بهتری از سطوح توزیع سودآوری آتی به عمل آورند .پرداخت سود نقدی به سهامداران بعد از اینکه جریانهای نقدی مورد انتظار، مورد پیش بینی قرار گرفت را میتوان به عنوان وجه نقد در دسترس در نظر گرفت. البته باید نیازهای شرکت به نگهداری وجه نقد یا افزایش وجه نقد موجود مورد توجه قرار گیرد. برای اینکه سرمایه گذار بتواند در مورد جریانهای نقدی مورد انتظار شرکت اظهارنظر نماید باید علاوه بر آگاهی از جریانهای نقدی گذشته. درباره سیاست تقسیم سود شرکت، سیاست سرمایه گذاری شرکت و نیز سیاست شرکت راجع به نقد در دسترس آگاهی داشته باشد.