انگیزه های صادراتی شرکت ها

اغلب موسسات از حرکت به سمت بازارهای بین المللی و انجام عملیات صادرات، به دنبال کسب سود بیشتر هستند و البته انگیزه­های دیگری از جمله افزایش سهم بازار، رهبری در صنعت و بازار و غیره نیز دارند. با این وجود ریشه­ی انگیزه­های دیگر نیز در کسب سود است زیرا سودآوری یک شرکت نشانه­ی سلامتی آن است. در مجموع انگیزه­های صادرات شرکت­ها را می­توان از یک دیدگاه به شرح زیر تقسیم بندی نمود (سوارز- اورتگا و آلاموورا[1]، 2005، ص 112):

جدول 2-1) مجموع انگیزه های صادراتی شرکت ها

انگیزاننده های صادرات داخلی خارجی
فعالانه صرفه مقیاس ناشی از صادرات

اصرار و علاقه ی شدید مدیران

داشتن رشد رقابتی ناشی از صادرات

پتانسیل رشد اضافی ناشی از صادرات

پتانسیل سودآوری اضافی ناشی از صادرات

پتانسیل فروش ناشی از صادرات

تولید محصولات با کیفیت منحصر بفرد

 

تشویق سایر سازمانها و نهادها

شناسایی فرصت های بهتر در خارج از کشور

دارا بودن اطلاعات گسترده از بازارهای جهانی

انگیزاننده های دولتی

دریافت سفارش در نمایشگاه های تجاری

انفعالی تجمع محصولات در انبار و تولید زیاد ظرفیت تولید بلااستفاده

جبران فروش های فصلی

نیاز به کاهش ریسک وابستگی به بارازهای داخلی

رکود و کاهش فروش و سود داخلی

 

رقابت شدید در بازارهای داخلی

حرکت رقبا به سمت صادرات

دریافت سفارش ناگهانی از مشتری

اشباع بازارهای داخلی

منبع: سوارز-اورتگا و آلاموورا، 2005

 

2-1-7) موانع صادراتی

شرکت­ها در هر یک از مراحل فرآیند بین المللی شدن از قبل از شروع عملیات صادرات تا مراحل آغازین و درگیری اساسی در صادرات، با موانع صادراتی مواجه می­شوند اما اغلب ماهیت این موانع در طول فرآیند بین المللی شدن تغییر می­کند. به گونه­ای که در مراحل اولیه بیشتر مربوط به طرز تلقی و نگرش به صادرات بوده و جنبه­ی ادراکی دارند اما با پیشرفت در فرآیند صادرات، بیشتر ماهیت ساختاری و عملیاتی پیدا می کنند که جنبه­ی تجربی و واقعی دارند. کاوسگیل (1984)، موانع صادراتی را براساس ریشه­ی آن­ها دسته بندی کرده است. در دسته­بندی وی این موانع ممکن است ریشه در محیط داخلی شرکت داشته یا مربوط به محیط خارجی شرکت گردد. سرینگهاوس و راسن (1990)، موانع صادراتی را به موانع انگیزشی، موانع عملیاتی، موانع اطلاعاتی و موانع دانشی، دسته­بندی کرده­اند. لئونیدو[2] (1995)، با ترکیب دو شاخص ریشه یا منبع مانع و محل مانع یک نوع شناسی از موانع صادراتی ارائه داده است. در این دسته بندی موانع صادراتی درونی شرکت و مربوط به کشور مادر، موانع درونی و مربوط به کشور هدف، موانع بیرونی مربوط به کشور مادر و موانع بیرونی مربوط به کشور هدف، چهار گروه موانع صادرات می­باشند (حسینی و همکاران، 1389، ص 27).

[1] Suarez-Ortega and Alamovera

[2] Leonidou